ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΤΗΡΗΤΕΟΥ ΚΤΗΡΙΟΥ – BAR CASTELLO
Μελέτη : 2009
Κατασκευή : 2009
Έκταση χώρου : 1.297,00m²
Επιφάνεια κτίσματος : 200,00 m²
Θέση : ΥΔΡΑ – ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΜΙΝΙΑ
ΜΕΛΕΤΗ : ΩΜ ΜΕΛΕΤΗΤΙΚΗ
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ
Το υπάρχον κτίριο είναι πετρόκτιστο, η κατασκευή του οποίου χρονολογείται στις αρχές του 19ου αιώνα. Σύμφωνα με μαρτυρίες ήταν Ελαιοτριβείο, γνωστό με την επωνυμία «Καστέλλο».
Το υπάρχον κτίριο είναι ισόγειο με μικρό τμήμα μεσοπατώματος.
Έχει κάτοψη σε μορφή παραλληλόγραμμου 21,25μ Χ 7,50μ, Το ύψος του κτιρίου εσωτερικά είναι 6,20μ μέχρι το θόλο και εξωτερικά 7,70μ μέχρι το στηθαίο.
Ο φέρων οργανισμός του κτιρίου αποτελείται από τους φέροντες (εξωτερικούς και εσωτερικούς) πέτρινους τοίχους και τη θολοδομική κατασκευή της οροφής. Οι περιμετρικοί εξωτερικοί τοίχοι είναι από φέρουσα λιθοδομή, δίστρωτη με την εξωτερική στρώση κατασκευασμένη από λαξευτούς λίθους, επιμελημένα αρμολογημένους, ενώ στο υπόλοιπο πάχος του τοίχου έχουν χρησιμοποιηθεί αργοί λίθοι ακανόνιστης μορφής. Το πάχος των εξωτερικών τοίχων κυμαίνεται από 1,13μ έως 0,65μ
Η φέρουσα κατασκευή της οροφής αποτελείται από ημικυκλικό λίθινο, κτιστό θόλο, που εκτείνεται παράλληλα στην μεγάλη πλευρά και εδράζεται στους περιμετρικούς τοίχους.
Περίπου 70-80 cm πάνω από την στάθμη γένεσης του θόλου έχουν τοποθετηθεί ανά αποστάσεις εγκάρσιο, ξύλινοι, οριζόντιοι δοκοί – ελκυστήρες, που αγκυρώνονται στο εξωτερικό της λιθοδομής με σιδερένια κλειδιά.
Πρόθεση του μελετητή είναι να διατηρήσει και να αναδείξει – με την διαμόρφωση του υπαίθριου χώρου και τις εσωτερικές επισκευές – το υπάρχον πέτρινο κτίσμα χωρίς να αλλοιώσει κανένα, μορφολογικό του στοιχείο με σεβασμό στην παραδοσιακή δόμηση της Νήσου Ύδρας.
Στο τελικό δάπεδο της κύριας αίθουσας κατασκευάστηκε ισχυρή τσιμεντοκονία πατητή, σε φυσικό χρώμα, με ένθετες ψηφίδες και λάμες μπρούτζινες για να επιτευχθούν αρμοί.
Στο τελικό δάπεδο του βορινού δωματίου διαστρώθηκαν πέτρινες μεγάλων διαστάσεων 0.80 Χ1.00 περίπου χρώματος υπόλευκου
Τα δάπεδα του εξωτερικού χώρου, σήμερα, είναι αδιαμόρφωτα χωμάτινα επίπεδα ή απότομα πρανή.
Τα εξωτερικά δάπεδα παρέμειναν – κατά βάση –χωμάτινα. Βελτιώθηκε η γεομηχανική αντοχή του εδάφους με χρήση ειδικού σταθεροποιητή “Levostab99”, χωρίς να μεταβληθεί το χρώμα και η οικολογική ποιότητα.
Ορισμένα δάπεδα, διαφοροποιήθηκαν με την τοποθέτηση ξύλινων μαδεριών, διαφορετικών διαστάσεων μήκους – πάχους 5εκ, από ακατέργαστη ξυλεία, σε φυσικό χρώμα ξύλου, (αλουστράριστα), καρφωμένα σε υπόβαση ξύλινων δοκών, με κενό (2-3 χιλ).
Διατηρήθηκε και επισκευάστηκε η εξωτερική πέτρινη σκάλα στην κύρια είσοδο. Μεταξύ των επιπέδων κατασκευάστηκαν πέτρινα και ξύλινα σκαλιά.
Εξωτερικά το κτίριο έχει παραμένει, ως έχει, ανεπίχριστο.
Εσωτερικά επισκευάστηκαν τα επιχρίσματα στους περιμετρικούς και εσωτερικούς τοίχους. Μέχρι τη γενέτειρα του θόλου το επίχρισμα είναι άγριος σοβάς χρώματος λευκού με σποραδικά εμφανή τα λίθινα στοιχεία. Κατασκευάστηκε νέα θολωτή κατασκευή με νευρομετάλ ώστε να περάσει κρυφά εύκαμπτος αγωγός κλιματισμού και ή μορφή της θολωτής οροφής να μείνει ατόφια εσωτερικά ως προς το σχήμα της.
