ΔΗΜΑΡΧΕΙΑΚΟ ΜΕΓΑΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΔΗΜΑΡΧΕΙΑΚΟ ΜΕΓΑΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ 1997
ΜΕΛΕΤΗ : 2000 – 2003
ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ : 2009
Επιφάνεια οικοπέδου : 14.588m² – Δόμηση : 14.580m²
Υπόγειο parking : 864 θέσεων
ΘΕΣΗ : Πρώην στρατόπεδο Τσιρογιάννη. (Οδοί Βασ. Γεωργίου Α’ και Γ΄ Σεπτεμβρίου.

ΟΜΑΔΑ ΜΕΛΕΤΗΣ :

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ & ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΠΙΡΗΣ

ΑΡΧ/ΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ: ΩΜ ΜΕΛΕΤΗΤΙΚΗ

Α. Δημοπούλου, Κ.  Σαΐτη,

Γ. Σταθόπουλος, Α. Χριστοδουλέα

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ :

Ιστορικό :

Η μελέτη ανατέθηκε το 2000 και τελείωσε το 2003. Η λύση έχει  αναπτυχθεί πιστά πάνω στην ιδέα και την δομή της βραβευμένης πρότασης του Πανελληνίου Αρχιτεκτονικού Διαγωνισμού, που διεξήχθη το 1986-1987.

Βασικές αρχές :

Πρώτιστο προς επίλυση θέμα θεωρήθηκε το ουσιώδες ζήτημα της ένταξης του νέου Δημαρχείου στη μορφή και την ιστορική – αλλά και σύγχρονη – φυσιογνωμία της πόλης. Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν πρόκειται για τη Θεσσαλονίκη μια πόλη της οποίας η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική αξία έγκειται στις ποικίλες, διαφορετικές και μεγάλου χρονικού φάσματος, στρώσεις πολιτισμού που την γέννησαν.

Το Νέο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης σχεδιάστηκε ως «κτίριο-υποδοχέας», αλλά και ως «κτίριο-πέρασμα», που συνδέει και αξιοποιεί τις δυναμικές γραμμές και λειτουργίες του ιστού της πόλης όπως αναπτύσσονται στο σημείο αυτό. Επιτρέπει μέσω του χαλαρού, α-συνεχούς εξωτερικού ορίου του και με το χαμήλωμα των κτιριακών του όγκων προς τους κεντρικούς άξονες δημόσιας προσπέλασης του, μια ιδιαιτέρως θετική σχέση με την πόλη. Η σχέση αυτή ενισχύεται και με την διάταξη των ημιυπαίθριων και υπαίθριων χώρων του.

Το κτηριακό συγκρότημα προσφέρει μια διαμπερή λύση (στάση, πέρασμα και περίπατος) που ενώνει την πρόσθια και οπίσθια πλευρά του οικοπέδου και με υπαίθριο χώρο στις γνωστές διατάξεις της ελληνικής αρχιτεκτονικής (εσωτερική αυλή – forum – αγορά, περιμετρικές στοές περιπάτου και συζήτησης.

Το συγκρότημα του νέου Δημαρχείου, αν και αποτελεί δείγμα απολύτως σύγχρονης αρχιτεκτονικής, έχει συντεθεί πάνω σε ένα αρχέτυπο τυπολογικό μοντέλο που χαρακτηρίζει την κλασσική μας αρχιτεκτονική της αρχαιότητας, αυτό της Αρχαίας Αγοράς. Πρόκειται δηλαδή για μια χαλαρή σύνθεση σχετικώς ανεξάρτητων κτιριακών μονάδων, γύρω από ένα κοινόχρηστο εσωτερικό Forum  ή αυλή.

Βασικός στόχος του σχεδιασμού ήτανε η απόδοση μιας «αστικής πλατείας» που χαρακτηρίζει τον χώρο και συνάδει με την λειτουργία του Δημόσιου κτηρίου

Είναι ένα κτήριο ανθρωποκεντρικό, ανοιχτό, φιλικό προς τον πολίτη αλλά και σοβαρό και αξιοπρεπές για να εκφράζει τη σημαντική δημόσια λειτουργία που συντελείται στους χώρους του.

Ο συμβολισμός του Δημαρχείου ως δημόσιου κτιρίου, εκφράζεται κυρίως στον κεντρικό πολυώροφο χώρο υποδοχής κοινού, που αποτελεί την καρδιά του και το χαρακτηριστικό μορφοπλαστικό «σημάδι του». Ο μεγάλος  αυτός, στεγασμένος   περίκεντρος   τεθλασμένος χώρος – χώλλ του Δημαρχείου, με τον ιδιόμορφο εκ των άνω φωτισμό, (δηλαδή το πιο χαρακτηριστικό συμβολικό στοιχείο της σύνθεσης), έχει γεννηθεί ως ιδέα από την έντονη ανάμνηση του εσωτερικού μυστηριακού χώρου της «Ροτόντας».

Εν τέλει, επιχειρείται να εκφραστεί μια θέση απέναντι στην αρχιτεκτονική της πόλης σύμμετρα και ισορροπημένα τοποθετημένη ανάμεσα σε αρχιτεκτονικά πρότυπα που έχουν  γεννηθεί  και  λειτουργήσει  με  επιτυχία  κατά  το παρελθόν στον τόπο μας «το πριν», σε σύγχρονες αρχές και διατάξεις που συνδέονται με την σύγχρονη ζωή «το τώρα», αλλά και το μέλλον της Θεσσαλονίκης «το μετά» της αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας της πόλης.